Er was eens een land dat sommige van de beste universiteiten ter wereld had. De gezondheidszorg werd slechts in enkele landen geevenaard. Het welvaartsniveau werd door vrijwel niemand gepasseerd. Er heerste een uiterst sterk moreel klimaat: niemand werd achtergelaten.
Het land had media en journalistiek van een hoog ontwikkeld kritisch niveau, het wist wie vriend en vijand was; het had slechts enkele decennia geleden zelf een mentsonterende dictatoriale bezetting meegemaakt en zodoende konden de mensen hoofdzaak van bijzaak onderscheiden. Men was lid van een internationale vrije alliantie en steunde die over het algemeen ruim.
Dat land heette Nederland. Soms denken Nederlanders terug aan de 17e eeuw met een mate van trots, maar het Nederland van 1950 tot 2000 beleefde ook een halve gouden eeuw, het was een fantastische tijd.
Die halve gouden eeuw is nu voorbij. Het onderwijs in de VS en in Engeland ligt nu op een beduidend hoger niveau, de gezondheidszorg is wereldwijd in een onbetaalbare bureaucratische malaise geraakt, de welvaart is sinds 1980 in de VS anderhalf maal groter geworden dan in Nederland. De Nederlandse productie, zowel fysiek als mentaal, holt achteruit. Het Nederlandse morele klimaat is dusdanig verkoeld dat een meerderheid er geen been meer inziet mensen om vorm- of administratieve fouten terug te sturen naar een spoedige dood of verdwijning in Iran, Congo of Syrie. Sommigen in Nederland zien een vriend in mafiose potentaten zoals Putin of Ahmedinejad. Sommigen verliezen het zicht op de realiteit in zo'n mate dat ze de VS de vijand en imperialist noemen, ze zijn vergeten wie het land in 1945 ontzet en bevrijd heeft.
Nederlanders willen niet veranderen. Ze teren graag op de illusie dat niemand het beter heeft, dat het niet beter kan. Net als na de gouden eeuw dut het land in en ontstaat er een groeiende onderklasse wiens ouders niet invloedrijk, mondig noch kapitaalkrachtig genoeg zijn. Men klaagt dat men niet genoeg verdient terwijl China en India in sneltreinvaart en voor een derde van de kosten de concurrentiepositie aan het ondermijnen zijn. Men wil niet langer werken en geeft geen enkele sodemieter hoe de kinderen later de AOW moeten betalen. Een immense bureaucratie en regelgeving bedekt het moreel besef met legalistische zoethoudertjes zodat zelfs iemand die slechts liegt nu zonder pardon niet meer de bescherming van de Geneefse conventie geniet. Nederland is de bezetter vergeten en heeft zich ontwikkeld tot een kleinzielig hypocriet stukje jankende polderklei. En dat in minder dan tien jaar. De media liegen, zoeken naar de zoetste koek en kijkcijfers. Hun concurrentie gaat om de kijkers en al lang niet meer om de kwaliteit van de verslaggeving. Men jankt om bijzaken; als de Amerikaan een tiental verdachten zonder vorm van proces opsluit, als onschuldigen omkomen wanneer Israel een raket mikt op een terroristenleider. Men is stil rond de hoofdzaken; terwijl er in Tsjetjenie en in Darfur honderduizenden burgers om hun religie of nationaliteit in een zee van geweld worden afgeslacht, is men in Nederland eng stil.
Nederlanders willen niet veranderen, we zijn aartsconservatief. We zouden zou goed even een klein stukje naar links kunnen opschuiven zodat we gewoon normaal conservatief waren. Met de moraliteit zat het al die tijd sinds de tweede wereldoorlog toch wel snor, we waren al die tijd toch vrienden met onze bevrijders de VS en het VK, wat is de reden om opeens daar vanaf te stappen, moreel superieur zijn we niet en de wereld buiten onze alliantie is flink verrot. Kijk hoe de Russen in Tjetjenie optraden, hoe de Chinezen Tibet bezet houden en met hun arbeiders omgaan. Kijk hoe de Saudische mafia al ons benzinegeld binnen een kring van een paar honderd prinsen en terroristen verdeeld en hoe ze het verdommen op te houden te prediken dat Christenen en Joden untermenschen zijn. Waar moeten we heen als we alles en iedereen blijven verketteren? Zelf zijn we zo zwart als de pot die de ketel verwijt zwart te zien, onze politici sluiten deals met corrupte olielandjes ten behoeven van onze oliegigant en onze energiebehoefte net als een ieder ander. We liggen onder de zeespiegel en veel meer CO2 is niet nodig om ons verzakte landje te doen verzuipen.
Zal er iemand rouwen om onze teloorgang? Ik zou niet meer weten waarom.